Group+2


 * St. Canisius: Esther, Talin, Nané & Tessa**

Onze internetsite.. www.onsbiologieproject.moonfruit.com

**Benodigdheden:** -  Twee bakjes. Niet al te klein en doorzichtig. (eshter) -  Zuurstofplantjes. (esther) -  Watervlooien (van school) -  Vijver water (esther )

**Onderzoeksvraag:** Hebben zuurstofplantjes invloed op de ontwikkelingen van de watervlooien??

Wij denken door waterplantjes bij in een van de bakjes te doen dat er dan meer watervlooien in het bakje zullen zitten. Dat zou betekenen dat door het zuurstofgehalte te verhogen de watervlooien zich sneller gaan voortplanten.
 * Hypothese: **

1. Pak twee bakjes en doe er vijfer water in. 2. Doe in het ene bakje (bakje 1) een zuurstofplantje. In het andere bakje niks. 3. Doe in beide bakjes even veel watervlooien. 4. Kijk na elke twee dagen of er veranderingen plaats hebben gevonden.
 * hoe we het precies gaan doen:**

Biologie Resultaten proef met watervlooien Groep 2 Ong. 30 a 40 || Ong. rond de 10 || De dikste zijn doodgegaan en daarvoor zijn hele kleintjes voor in de plaats gekomen. Ook zijn anderen die eerst niet dik waren nu wel dik. Ong. 20 a 30 || Ong. 15 a 25 ||
 * || Met waterplant || Zonderwaterplant ||
 * begin || 20 watervlooien + waterplant || 20 watervlooien ||
 * Na 2 dagen || Heel erg weinig goed zichtbare watervlooien. Wel een paar kleintjes die erg moeilijk om te tellen zijn. De overblijfselen van de doden liggen op de bodem. || Veel nieuwe watervlooien en de oude leven ook nog. Er zijn er wel wat dood maar niet veel. Makkelijker te tellen.
 * Na 4 dagen || Ze liggen op een of twee na allemaal dood op de bodem en de nieuwe watervlooien zijn nog steeds heel erg klein maar nu wel telbaar.
 * Na 7 dagen || Er zitten er nog precies 4 in. De rest is allemaal dood er ligt dan ook een laagje met schilvers en overblijfselen op de bodem. || Er zitten er wel minder in dan de vorige keer maar deze hebben zich ook weer voortgeplant. De kleintjes zijn niet heel erg precies te tellen. De restanten van de doden ligt op de bodem.

Informatie voor de internetsité: Daphnia (of Daphnids) is lid van een inzameling van dieren die ruim als „watervlooien“ worden genoemd. Dit zijn hoofdzakelijk kleine schaaldieren, en Daphnia behoort tot een groep die als Daphniidae wordt bekend (die beurtelings deel Cladocera, verwanten van de zoetwatergarnalen, Gammarus et al, en pekelgarnalen, Artemia soorten uitmaakt). Zij krijgen hun gemeenschappelijke naam van hun schokkerige beweging door het water. Behalve de schokkerige bewegingen, de gelijkenis aan echte vlooien (Pulex iritans, enz.), einden: de echte vlooien zijn insecten en delen slechts een uiterst ver gemeenschappelijk voorgeslacht met Daphnia, aangezien zowel de schaaldieren als de insecten geleedpotigen zijn. In dit document, termen Daphnia, worden Daphnids/Daphniidae gebruikt onderling verwisselbaar en hoewel niet technisch het zelfde, zij als dusdanig in alle gevallen behalve dat van soortennamen zouden moeten worden gelezen die absoluut zijn. Deze termijnen zullen worden gebruikt om soorten van de soort Daphnia, vooral D. te beschrijven. pulex en D. magna. Alle soorten van Daphnia komen in verschillende spanningen voor - soms kunnen de zelfde soorten, zowel in termen van grootte als vorm, afhankelijk van zijn oorsprong, en milieufactoren volledig verschillend bekijken die plaats. Zoals veel van hun trekken van toepassing zijn op andere verwante soorten, zullen wij ook op Moina betrekking hebben die nauw verwant zijn (anderen als Simocephalus zijn niet vaak gecultiveerd maar men zou moeten opmerken dat zij ook vele gelijkenissen aan Daphnia delen en zij zijn ook Cladocerans). Het is belangrijk om tussen Daphnia en andere „watervlooien“ zoals de diverse soorten van copepod (als soorten Cyclops) onderscheid te maken en ostracod (Cypridopsis et al) wat niet direct onder het toepassingsgebied van dit document komen, maar deelt veel van de het voeden gewoonten van Daphnids. De schokkerige beweging, algemene vorm (en, in mindere mate, kleur) van daphnia is de beste manier om hen zonder vergroting te onderscheiden. De morfologie en de anatomie van Daphnids zijn dicussed in detail in hieronder. Er zijn ongeveer 150 bekende soorten in Noord-Amerika, en een gelijkaardig aantal in Europa (hoewel heel wat deze soorten op beide continenten worden gevonden). Vele buitenlandse soorten zijn geïntroduceerd aan Amerika en Europa van Azië en Afrika (het bekendst waarvan is, wat aan Afrika inheems is). Het is niet ongewoon om 20 of meer soorten op één klein gebied van meerbodem te verzamelen. Een paar soorten van Cladocera zijn predacious maar de meesten zijn herbivores of detritivores. Een belangrijke verbinding in voedselketens van vrijwel elke binnenlandse watermassa, cladocerans zet fytoplankton/benthale planten, bacteriën, paddestoelen en het rotten organische kwestie in dierlijk weefsel om dat door grotere dieren kan worden gebruikt. In grote meren zijn zij een belangrijke voedselbron voor vele soorten vissen zoals sticklebacks, minnows, het gebraden gerecht van grotere vissen en ook larvale amfibieen. Vele aquatische insectlarven en andere ongewervelden voeden ook op cladocerans. Daphnia die beschreven is op deze website eten vooral deeltjes die drijven in het water (fytoplankton, maar ook maakte vegetatie of rottend organisch materiaal vast), maar het overheersende voedsel is vrij-leeft algen (b.v. soorten Chlamydomanas, Volvox soorten, enz.), bacteriën en paddestoelen. In de de zomermaanden, kunnen zij vaak zijn het gezien „bloeien“ in vijvers en meren aangezien de concentratie van algen opbouwt. Hun prolificity is toe te schrijven grotendeels aan hun capaciteit om door parthenogenicity te herhalen.
 * Wat zijn Daphnia? **